Αν υπηρχε πραγματι ο Χριστος και τον σταυρωσανε
οπωσδηποτε υπεφερε τρομερα και δικαιολογιμενα αισθανονται λυπη οι χριστιανοι .
Δεν ξερουμε ομως αν εγιναν αυτα πραγματικα γιατι υπαρχουν πολλοι μυθη με το
ιδιο σεναριο. Μυθος ομως δεν ειναι οτι στο ονομα του Χριστου βασανισαν σκοτωσαν
οι χριστιανοι εκατομμυρια ατομα . Ενα δειχνω πιο κατω . Το γδαρσιμο αιρετικου
απο χριστιανο . Γι αυτους ολους τους σφαγμενους τους γδαρμενους δεν τους λυπατε
κανενας χριστιανος; Γι αυτους δεν κανετε επιταφειο; δεν τους θρηνειται; Και που
ηταν ο Χριστος οταν κανανε τετοια εγκληματα οι οπαδοι του; Και εκτος αυτου θα
ερθει στην δευτερα παρουσια να μας καψει ολους εκτος απο 144.000 εβραιους .
Ποιος ποναει περισοτερο ο σταυρωμένος ή ο γδαρμενος; Γράμμα από το Ληξούρι:
Αναγνώστης Λασκαράτος
Πως επικράτησε ο χριστιανισμός . Οι ορθόδοξοι δεν
ζήτησαν ακόμη συγγνώμη και μερικοί φανατικοί βρίζουν και τώρα και καλύπτονται η
Ελλάδα κινδυνεύει και εσύ με τα παλιά ασχολησε; . Ας δώσουν 5 μοναστήρια να
ξεχρεώσει η Ελλάδα . τα εκτίμησε το ευρωπαϊκό δικαστήριο σε 3 τρις και το χρέος
της Ελλάδας είναι 600 δις .
Η σφαγή ανθρώπων είναι για την Ορθοδοξία πράξη
εξαγνιστική και θεάρεστη. Ο αιμοβόρος ορθόδοξος θεός που θέλει τους δούλους του
να βασανίζονται με αρρώστιες, με σεξουαλική στέρηση, με απομόνωση στην έρημο με
αυτομαστίγωση και με πείνα, αγιάζει όσους σφαχτούν γι’αυτό η θανατική πoινή
οδηγεί το εξιλεωμένο θύμα στον Παράδεισο. Στο θεοκρατικό Βυζάντιο στήθηκε μια
επίγεια Κόλαση που θα τη ζήλευε και το Νταχάου. Στραγγαλισμός, ψήσιμο στη
σχάρα, λιθοβολισμός, γδάρσιμο, πνίξιμο στη θάλασσα μέσα σε σάκους με πεινασμένες
γάτες ή φίδια, ανάποδη σταύρωση, αποκεφαλισμός, κάψιμο στη φωτιά, τρύπημα και
καψάλισμα με πυρωμένα σίδερα, απαγχονισμός, ζεμάτισμα με βραστό νερό, λάδι ή
πίσσα, παλούκωμα, δηλητηρίαση, εκτύφλωση με ερυθροπυρωμένες βελόνες (η αγία
Ειρήνη- +9 Αυγούστου-τύφλωσε έτσι τον ίδιο της το γιό) , ακρωτηριασμός, αποκοπή
μύτης, αυτιών, γεννητικών οργάνων (καυλοτομία), ευνουχισμός, δημόσια
διαπόμπευση, δημόσιος θάνατος με αιμοραγία, στρεβλώσεις, εξαρθρώσεις, δουλεία,
κάτεργα, μεταλλισμός, φυλάκιση σε μονή, ισόβια εργασία σε λατομεία και
καταναγκαστικά έργα, εξορία, κλπ. Όλα αυτά με τις ευλογίες της Εκκλησίας. Με
τον Aλβανό Άγιο Ιουστινιανό (482-565) η βυζαντινή «Ιερά Εξέταση» που
λειτουργούσε άτυπα με διωγμούς αιρετικών νομιμοποιείται επίσημα. Ο
Ιουστινιάνειος Κώδικας ορίζει για τους αιρετικούς: «Η ανάκριση μπορεί να φτάσει
και μέχρι θανάτου.» (In mortem quoque inquisition tendatur). Στο 11ο κεφάλαιο
εντέλλεται: «Οι Μανιχαίοι, όπου και αν βρεθούν, θα τιμωρούνται με θανατική
ποινή.» (Manichaei
ubicunque reperti capitali poena plectuntur.). Κατω γδάρσιμο.
Παναγιώτης ΔΡ 2016
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου