Κάνε μια εικόνα να κλάψει, μπορείς! Οι ειδωλολατρικές πρακτικές της ορθοδοξίας

(προσθήκη παραρτήματος)

Η προηγούμενη ανάρτηση ήταν έκτακτη. 

Μετά από καιρό, επανέρχομαι σε θρησκευτικό θέμα. 

Το τελευταίο περιστατικό με την θρησκευτική εικόνα στην Κλήρου, με οδηγεί να ασχοληθώ λίγο με τις εικόνες που κλαίνε ή μυροβλύζουν, αλλά και άλλες πρακτικές απάτης της Ορθοδοξίας! 

Μπορεί οι εκφράσεις μου να φαίνονται σκληρές, αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να αντιμετωπιστούν τα όσα κάνει η επίσημη Εκκλησία προκειμένου να παραπλανήσει τους πιστούς με μόνο σκοπό και στόχο να γεμίσει τα ταμεία της. 

Απολογούμαι εκ των προτέρων σε όσους θα νιώσουν ότι προσβάλλεται η πίστη ή τα πιστεύω τους. Δεν είναι αυτή η πρόθεση μου. 

ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΟΥ ΚΛΑΙΝΕ 

Τόσο η εκκλησιαστική ηγεσία όσο και η στρατιά των θεολόγων (στην πλειοψηφία τους), κάθε φορά που… «κλαίει» ή «μυροβλύζει» μια εικόνα προσπαθούν να διαδώσουν την πληροφορία ώστε να πάει κόσμος να τη δει (ικανοποίηση της ανθρώπινης περιέργειας) αλλά είναι κοινό μυστικό ότι ο απώτερος σκοπός είναι η αποκόμιση οικονομικού κέρδους. 

Προσπαθούν με λίγα λόγια να εκμεταλλευτούν όσο το δυνατόν περισσότερο το «γεγονός» και να πείσουν ότι πρόκειται περί θαύματος. 

Πολλές φορές μας λένε μάλιστα ότι το κλάμα μιας εικόνας (συνήθως της Παναγίας) στέλλει κάποια μηνύματα που κατά το πλείστον είναι προμήνυμα κακών! 

Ψάχνοντας βρήκα τέσσερεις ενδιαφέρουσες συνταγές για να κάνεις κι εσύ μια εικόνα να κλάψει… 

Καλά κέρδη! 

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ: 

ΜΕΘΟΔΟΣ 1η 

Υλικά που θα χρειαστείτε: 

1) Ένα επίπεδο, ορθογώνιο κομμάτι ξύλου
2) αδιάβροχα βερνίκια
3) μια τυπωμένη εικόνα.

Εκτέλεση:
Α) Πάρτε το κομμάτι ξύλου και βάλτε το σε θαλάσσιο νερό αφήνοντας το εκεί για όσο το δυνατό περισσότερο χρονικό διάστημα (τουλάχιστον δύο εβδομάδες). 

Αφού το βγάλετε από το νερό, εφαρμόστε τουλάχιστον τέσσερα στρώματα αδιάβροχου βερνικιού. Όταν στεγνώσει καλά το βερνίκι, κολλήστε την τυπωμένη φωτογραφία ή ζωγραφίστε μια μόνοι σας. 

Β) Όταν κολλήσει η τυπωμένη εικόνα ή στεγνώσει καλά η ζωγραφιά σας, περάστε ακόμα ένα χέρι βερνίκι και βάλτε την στο χώμα για να φαίνεται παλιά (αν θέλετε να παρουσιάσετε την εικόνα σας ως παλιό κειμήλιο. 

Αναμίξτε ένα μικρό ποσό καφετιού ξύλινου λεκέ (5%) με το τελικό στρώμα βερνικιού σας για να φαίνεται σαν αντίκα. 

Γ) Όταν στεγνώσει κι αυτό, πάρτε μια καρφίτσα και κάνετε δύο τσιμπήματα γύρω από τα μάτια του εικονιζόμενου προσώπου.

Η παγιδευμένη υγρασία θα δραπετεύσει, αναγκάζοντας την ιερή εικόνα σας να κλάψει. 

Κάποιοι δύσπιστοι θα θελήσουν να δοκιμάσουν τα δάκρυα, αμφιβάλλοντας το θαύμα. Όταν θελήσουν να γευτούν τα δάκρια στις γλώσσες τους θα ριχτούν μπροστά από την εικόνα, επιδιώκοντας τη συγχώρεσή της, αφού τα «δάκρυα», λόγω του θαλάσσιου νερού θα έχουν αλμυρή γεύση. 

ΜΕΘΟΔΟΣ 2η 

Αυτή η μέθοδος είναι κάπως πιο εύκολη. Πάρτε μια φωτογραφία μιας εικόνας που κλαίει και τοποθετήστε την σε ένα μεγάλο περίκομψο πλαίσιο, πίσω από ένα κομμάτι γυαλιού που να έχει κάποια απόσταση από τη φωτογραφία. Το φως που απεικονίζει από το γυαλί θα δώσει την εντύπωση ότι τα δάκρυα είναι τρισδιάστατα. 

ΜΕΘΟΔΟΣ 3η 

Μια άλλη φτηνή και δυσάρεστη μέθοδος είναι να ζεστάνετε πετρέλαιο υψηλής πυκνότητας και να τοποθετήσετε σταγόνες γύρω από τα μάτια της εικόνας. Το πετρέλαιο δεν θα εξατμιστεί όπως το νερό και η επίδραση θα διαρκέσει για κάποιο χρόνο. Θα έχετε καλύτερα αποτελέσματα εάν η εικόνα τοποθετηθεί διαγωνίως. 

ΜΕΘΟΔΟΣ 4η 

Πάρτε ένα καρφί (καλύτερα καρφίτσα) και βγάλτε μια τρύπα που διαπερνά το πάχος της ξύλινης εικόνας στο σημείο των ματιών. Πάρτε ένα σφουγγάρι και βρέξτε το με πετρέλαιο ή οποιοδήποτε υγρό. 

Τοποθετείστε το βρεγμένο σφουγγάρι στο σημείο που είναι οι τρύπες. Όταν πιέζετε αυτό πάνω στο ξύλο, το ρευστό θα στάξει από τις τρύπες. 

Εντούτοις, σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να τοποθετήσετε το πλαίσιο διαγωνίως, αλλά με τέτοιο τρόπο που να μην φαίνεται το σφουγγάρι στο πίσω μέρος. 

Για μεγαλύτερη ασφάλεια μπορείτε να βάλετε την εικόνα σε πλαίσιο έτσι ώστε οι πιστοί να μην μπορούν να δουν πίσω από αυτήν. 

Αυτοί είναι λοιπόν οι τέσσερεις απλοί τρόποι για να έχετε ένα καλό αποτέλεσμα το οποίο θα σας επιφέρει αφορολόγητο εισόδημα, τόσο (που αν πετύχει το κόλπο σας) θα σας επιτρέψει να καλυτερεύσετε τη ζωή σας.

Ιδού και μια μαρτυρία επί του προκειμένου: 

ΠΗΓΗ: "PRESS TIME", Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2005 

Βεβαίως, αφήνω έξω το τι λέει η Αγία Γραφή περί εικόνων και που βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με όσα κάνουν οι παπάδες μας ή όσα γίνονται με την ανοχή των παπάδων. 

Σε μια άλλη ανάρτηση θα ασχοληθούμε και με την λειψανολατρία. 

Ιδού τι προσκυνά ο Χριστιανός!!! 

 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 

Το σχόλιο του φίλου Drapeti (5/25/2009 1:00 πμ) με κέντρισε να δώσω μια πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση των δικών μου αντιλήψεων.

Γι αυτό και προχωρώ σε ένα παράρτημα, ως συνέχεια του πρώτου κειμένου.

Όπως γράφω και στην αρχή της ανάρτησης απολογούμαι αν το κείμενο θίξει τα πιστεύω κάποιων.

Το ότι όμως θα θιχτούν κάποια πιστεύω, αυτό δεν πρέπει να είναι απαγορευτικό της έκφρασης άποψης. Από οποιαδήποτε πλευρά και οποιοδήποτε θέμα.

Φοβούμαι ότι το ζήτημα των εικόνων δεν λύθηκε με την εικονομαχία.

Πιθανόν να λύθηκε για την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (άλλως Βυζάντιο) αλλά δεν λύθηκε για όλους τους χριστιανούς.

Αν δεχθούμε ότι οι Γραφές είναι ο Λόγος του Θεού, αυτός μας λέει οριστικά και αμετάκλητα το εξής:

«οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον, οὐδὲ παντός ὁμοίωμα, ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω καὶ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς. Οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς, οὐδέ μὴ λατρεύσῃς αὐτοῖς» (Έξοδος 20, 4-5).

Επίσης:

«Φυλάττετε λοιπόν καλώς τας ψυχάς σας, διότι δεν είδετε ουδέν ομοίωμα, εν τη ημέρα καθ' ην ο Κύριος ελάλησε προς εσάς εν Χωρήβ εκ μέσου του πυρός· μήπως διαφθαρήτε, και κάμητε εις εαυτούς είδωλον, εικόνα τινός μορφής, ομοίωμα αρσενικού ή θηλυκού,» (Δευτερονόμιον 4:15-16)

«Τα είδωλα αυτών είναι αργύριον και χρυσίον, έργα χειρών ανθρώπων· Στόμα έχουσι και δεν λαλούσιν· οφθαλμούς έχουσι και δεν βλέπουσιν· ώτα έχουσι και δεν ακούουσι· μυκτήρας έχουσι και δεν οσφραίνονται· Χείρας έχουσι και δεν ψηλαφώσι· πόδας έχουσι και δεν περιπατούσιν· ουδέ ομιλούσι διά του λάρυγγος αυτών. Όμοιοι αυτών ας γείνωσιν οι ποιούντες αυτά, πας ο ελπίζων επ' αυτά.» (Ψαλμοί 115:4-8)

Η Εικονομαχία έγινε τον 8ο αιώνα και κράτησε 100 ολόκληρα χρόνια.

Στην ουσία υιοθετήθηκε η ανάλυση του θέματος που έγινε από τον (Σύριο) Ιωάννη Δαμασκηνό και η οποία συνοψίζεται στη φράση «Η Τιμή προς το πρωτότυπο διαβαίνει».

Εδώ όμως τίθεται ένα άλλο ζήτημα. Η όλη προσέγγιση του Δαμασκηνού αντλείται από τον αρχαίο φιλόσοφο Πορφύριο ο οποίος εξηγά ότι οι Έλληνες δεν είναι ειδωλολάτρες διότι δεν λατρεύουν ούτε αγάλματα ούτε είδωλα αλλά όταν βρίσκονται μπροστά από ένα άγαλμα τιμούν τον συγκεκριμένο θεό.

Κάτι ανάλογο λέει και η Ορθοδοξία. Διερωτώμαι λοιπόν, γιατί στην προκειμένη περίπτωση, οι αρχαίοι Έλληνες να θεωρούνται ειδωλολάτρες και οι ορθόδοξοι χριστιανοί όχι, τη στιγμή που έκαναν και κάνουν το ίδιο πράγμα;

Και θα προσθέσω ότι υπάρχουν ακόμα και ορθόδοξοι ιερείς και θεολόγοι οι οποίοι διαφωνούν με αυτά τα τεχνάσματα (όπως και με τη λειψανολατρία) και δεν τα αποδίδουν σε θαύμα.

Μπορεί λοιπόν να «λύθηκε» για την ορθοδοξία, δεν λύθηκε όμως για τους χριστιανούς.

Ο φίλος Drapetis θέτει και ένα άλλο ζήτημα: Τη φύση του Θεού Ιεχωβά αλλά και το αν υπάρχει ή όχι Ιεχωβά.

Επιτρέψετε μου να μη σχολιάσω αυτό το θέμα τώρα, αλλά να το αφήσω για μια ειδική ανάρτηση.

Αλλά συμφωνώ ότι εφόσον ο Ιεχωβά είναι παντοδύναμος κλπ., ασφαλώς οι πιστοί του μπορούν να πιστεύουν ότι μπορεί να κάνει τα πάντα, ακόμα και εικόνες να κλαίνε.

Όσον αφορά την αναφορά του σχολιογράφου ότι αν είναι απάτη το θέμα των εικόνων θα τους κρίνει ο θεός, θα σημειώσω τρία πράγματα:

1. Γιατί δεν δέχονται ποτέ να γίνει μια έρευνα σε εικόνες που κλαίνε.

2. Το ότι αυτοί που κάνουν τα τεχνάσματα δεν φοβούνται ότι θα τιμωρηθούν από το θεό, μήπως δείχνει ότι τελικά μπορεί και οι ίδιοι να μην πιστεύουν στο Θεό;

3. Γιατί ο σημερινός αρχιεπίσκοπος δεν σχολίασε καν το γεγονός αλλά όταν ήταν επίσκοπος Πάφου δήλωνε ότι όσο κατέχει αυτή τη θέση στην Πάφο δεν θα επιτρέψει σε καμιά εικόνα της επαρχίας του να κλάψει;

Κλείνω το παράρτημα με την παρατήρηση ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει το δικαίωμα να πιστεύει ότι θέλει και σε ότι νομίζει σωστό.

Μόνο που αυτό το δικαίωμα δεν το έχουν μόνο οι χριστιανοί. Και αυτό πρέπει να το έχουν υπόψη τους πολλοί.

Πηγές: Παντος Καιρου, Vaios Pitsiavas

Φωτογραφικό Υλικό: Άλμπουμ No 1

http://nottochurch.blogspot.gr/2015/11/1.html

Φωτογραφικό Υλικό: Άλμπουμ Νο 2

http://nottochurch.blogspot.gr/2016/01/2.html

Βιβλίο "Ελλάς στον Τάφο του Χριστιανισμού: Χριστιανισμός και Εκκλησία: Όλη η Αλήθεια"

https://nottochurch.blogspot.gr/2016/04/blog-post.html